ضمیر

 

ضمير

ضمير : كلمه اي است كه جانشين اسم ظاهر مي شود و از جهت عدد و جنس با آن مطابقت مي كند. انواع ضمير منفصل متصل مرفوع منصوب مرفوع منصوب او مجرور هو هي ايّاه ايّاها - - ه ها هما هما ايّاهما ايّاهما ا ا هما هما هم هنَّ ايّاهم ايّاهنَّ و ن هم هنَّ انتَ انتِ ايَاکَ ايّاکَ تَ تِ – ي کَ کِ انتما انتما ايّاکما ايّاکما تما تما کما کما انتم انتنَّ ايّاکم ايّاکنَّ تم تنَّ کم کنَّ انا ايّاي تُ ي نحن ايّانا نا نا

اسم موصول : اسمي كه دو كلمه يا دو جمله را به هم وصل مي كند و معناي آن توسط عبارت بعد كامل مي شود.

صله موصول :

جمله و يا شبه جمله اي كه بعد از اسم موصول مي آيد و ابهام آن را برطرف مي كند، مانند اَحْترمُ الذي يقول الْحقّ (لله ما في السّماواتِ و ما في الارضِ)

معرب :

كلمه اي است كه علامت اعراب آن متناسب با موقعيت جمله ، تغيير كند.

مبني :

كلمه اي است كه حركت آن در شرايط مختلف ثابت باشد.

انواع كلمات مبني :

اسم : 1 – ضمير 2 – اشاره 3- موصول 4- شرط 5 – استفهام ب – فعل : 1 – ماضي : همه ي صيغه ها 2 – امر : همه صيغه ها 3 – مضارع : دو صيغه جمع مؤنث ج – حرف : حروف : همه آن ها

جمله فعليه :

جمله اي است كه معمولاً با فعل آغاز مي شود. اركان جمله فعليه : فعل – فاعل

انواع فعل :

لازم – متعدي لازم : فعل + فاعل انواع فاعل : اسم ظاهر «جاء الْحقّ» ضمير بارز المؤمنون يعبدون الله ضمير مستتر يا علّيُ اكتُب التمرين َ (انتَ) متعدي : فعل + فاعل + مفعول مفعول به : اسم ظاهر : خلق اللهُ الانسان ضميربارز : اللهُ ينْصُرُكَ