اعراب

 

  اعراب

اعراب : نقش و موقعيت كلمات را مي توان با علامت ها و نشانه هاي خاصي شناخت. اين نشانه ها، همان اعراب كلمات هستند.

اعراب كلمات سه نوع هستند:
1. ظاهري : براي اسم هاي معربي كه علامت اعراب بر آنها ظاهر مي شود.
2. محلي : براي اسم هاي مبني كه علامت اعراب را نمي پذيرند.
3. تقديري : براي اسم هاي معربي كه علامت اعراب در آنها ظاهر نمي شود.

  در سه جمله ي زير كلمه شجرة نقش ها و اعراب متفاوتي را دارد.

هذه شجرةُ في الحديقة
مبتدا – مرفوع

غرسَ الفلاحُ الشجرةَ
مفعول – منصوب

العصفورُ علي الشجرةِ
مضاف اليه – مجرور

علامت هاي اعراب‌، متناسب با نقش كلمه شجرة در آخر آن ظاهر شده است.  

  اعراب ظاهري اصلي :

به اعرابي كه در آن علامت هاي اصلي اعراب كه نشان دهنده ي نقش كلمه مي باشند، اعراب ظاهري اصلي مي گويند.
در جمله ي «واعتصموا بحبل الله جميعاً» حبل مضاف اليه و مجرور است.

نكته : بهتر است بدانيد كه هر كدام از علامت هاي اصلي اعراب براي خود جانشين و علامت فرعي مخصوصي دارد. به عبارت ديگر برخي از اسم هاي معرب به جاي علامت هاي اصلي اعراب، علامت هاي ديگري مي گيرند كه به آن ها «علامت هاي فرعي اعراب» گفته مي شود.  

  كدام يك از اسم هاي معرب داراي اعراب فرعي هستند؟

1 – مثني : مثني با دو علامت «انِ – ينِ » ساخته مي شود. مانند المسافرانِ، المسافرينِ به معناي دو مسافر. معني هر دو يكي است . چه تفاوتي ميان انِ، و ينِ وجود دارد؟ و كاربرد هر كدام چيست؟

مفرد

مثنی

المسافر والمسافران هر

دو فاعل هستند.

اما علامت رفع آنها

مختلف است.

المسافر با ضمه اصلی

امسافران با الف فرعی

المسافر والمسافرين هر

دو مفعول هستند.

اما علامت نصب آنها

مختلف است.

المسافر با فتحه اصلی

امسافران با ياء فرعی

المسافر والمسافرين هر

دو مجرور هستند.

اما علامت جر آنها

مختلف است.

المسافر با کسره اصلی

امسافران با ياء فرعی

هر گاه اسمي مثني شود : «الف» : نشانه رفع «ياء» : نشانه نصب و جر آن مي باشد.  

  2 – جمع مذكر سالم

جمع مذكر سالم با دو علامت (ونَ ، ينَ) ساخته مي شود، مانند ( المُجاهدونَ هرگاه اسمي را به جمع مذكر سالم تبديل كنيم )
واو : نشانه رفع، ياء : نشانه نصب و جر آن است.
مثال :

مفرد

جمع

(واو)

جانشين چه حرکتی

شده و نشانه چيست؟

(ياء)

جانشين چه حرکتی

شده و نشانه چيست؟

(ياء)

جانشين چه حرکتی

شده و نشانه چيست؟

  3 – اسماء خمسه

حتماً با كلمات ابوطالب – اباطالب – ابي طالب آشنا هستيد. اين كلمات به شكل هاي مختلف نوشته شده اند و تفاوت هايي با هم دارند.تفاوت آنها در توضيح نكته ي زير است :
هر گاه كلمه «أب» :‌مفرد، مضاف و مضاف به غير ضمير «ياء» متكلّم باشد:
( واو : نشانه رفع ) ( الف :‌نشانه نصب ) ( يا: نشانه جر آن است)

مفرد : (جاءَ ألاَبُ )   (رأيتُ الأبَ )   (سلّمْتُ علي الأب ِ )

مضاف : (جاءَ أبوُك َ )   (رأيتُ أباك َ )  (سلّمْتُ علي ابيك َ )

اعراب كلماتي مانند «أخ ، ذو، فو، حم» نيز مانند «أب» فرعي هستند به اين پنج اسم، اسماء خمسه مي گويند. .  

  4 – جمع مؤنث سالم

جمع مؤنث سالم نيز از اسم هايي است كه اعراب فرعي دارد.
به اعراب آن در حالت هاي مختلف توجه نماييد.

جمع مؤنث سالم :
فقط در حالت نصب اعراب فرعي دارد.
 

پاسخی بگذارید

Please log in using one of these methods to post your comment:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: