الدرس الاول 1

 

منبع این بخش از مطالب : شبکه آموزش

الدرس الاول – درس اول :   

كلمه ها و تركيب هاي تازه :
َاشارَ : اشاره كرد
اُشير اليها بخطّ : با خط به آن اشاره شد
الحَقَ :‌ملحق كرد
الحقْني بالصّالحين : مرا به درستكاران ملحق كن
الْأَهْل : شايسته
الْجوارح : اعضاي (بيروني) بدن
قوّ علي خدْمَتِكَ جوارجي :‌اعضاي بدن را براي خدمت خودت توانمند كن
الْجواريح : اعضاي (دروني) بدن
اَشْدُدْ علي العزيمة جوانحي : اعضاي بدن مرا براي برخورداري از عزمي محكم ، استوار بدار
الْحُكم‌:‌حكمت
السّابغ : فراخي دهنده
يا سابغَ النّعم : اي بخشنده نعمت هاي فراخ
المأمونة : روان و سليس
عيّن : تعيين كرد
المُسْتوحشين : جمع مستوحش ، وحشت زده
نَصَبَ -ِ :‌قرار داد
نَصَبْتُ وجهي : روي آورده ام
النّقم : جمع نقمه : بلا ، بدبختي
اليكَ : به سوي تو
العزيمة : اراده قوي
وَهبَ – يَهَبُ : عطا كرد ، بخشيد
شدّ – شِدّ : نيرومند ساخت
قويّ ، يقوّي : توانمند كرد
هَبْ – وَهَب : علامت –> يعني مراجعه كن به معني وَهَبْ
هَبْ لي : به من عطا كن

  فعل ماضي :
فعل ماضي از يك ريشه (ماده ، بن ) به علاوه تعدادي «ضمير» ساخته مي شود.
صرف فعل ماضي :

مفرد

مثني

جمع

غايب مذكر

ذَهَبَ

ذهبا

ذهبوا

مؤنث

ذَهَبَتْ

ذهبتا

ذَهَبْنَ

مخاطب مذكر

ذَهبتَ

ذهبتا

ذهبتم

مؤنث

ذَهَبتِ

ذهبتما

ذَهبتُنَّ

متكلم ( ذهَبْتُ – ذَهَبْنا)  

  فعل مضارع : فعل مضارع ، علاوه بر ريشه و ضمير تعدادي علامت ديگر هم دارد
صرف فعل مضارع :

مفرد

مثني

جمع

غايب مذكر

يَذهبُ

يَذهبانِ

يذهبون

غايب مؤنث

تَذهبُ

تَذهبانِ

يَذهَبْنَ

مخاطب مذكر

تَذهَبُ

تَذهبانِ

تَذهبون

مخاطب مؤنث

ذتَذهبينَ

تَذهبانِ

تَذهَبنَ

متكلم ( اذْهَبُ – نَذْهبُ)  

  فعل امر : در فعل امر، حروف مضارع پوشانده شده و به جاي آن يك حرف «ا» گذاشته مي شود و حرف «نون» نيز جز صيغه مؤنث جمع حذف مي شود .
صرف فعل امر

مفرد

مثني

جمع

غايب مذكر

_

_

_

غايب مؤنث

_

_

_

مخاطب مذكر

اِذْهَبْ

اِذهَبا

اِذهَبوا

مخاطب مؤنث

اِذهَبي

اِذهَبا

اِذهبنَ

متكلم ( _ _ )  

  همزه فعل امر در بعضي از فعل ها كسره (-ِ) و در بعضي از فعل ها ضمه (-ُ) دارد.
مانند اذْهَبْ – اِجْلِسْ – اُكْتُبْ
اگر حرف دوم اصلي مضارع (عين الفعل ) ضمه (-ُ) داشته باشد همزه امر نيز ضمه (-ُ) خواهد داشت در غير اين صورت كسره (-ِ) خواهد داشت.
هر گاه حرف «لا» مقابل فعل هاي مضارع مخاطب قرار گيرد، تنها در پي تغيير دادن آخر فعل است.
صرف فعل نهي :

مفرد

مثني

جمع

غايب مذكر

_

_

_

غايب مؤنث

_

_

_

مخاطب مذكر

لاتَذهَبْ

لاتَذهبا

لاتَذهبوا

مخاطب مؤنث

لاتَذهبي

لاتَذهبا

لاتَذهبنَ

متكلم ( _ _ )  

  ضمير- اسم اشاره – صرف ضميرها

مفرد

مثني

جمع

غايب مذكر

هو

هما

هم

غايب مؤنث

هي

هما

هُنَّ

مخاطب مذكر

انتَ

انتما

انتم

مخاطب مؤنث

انتِ

انتما

انتُنَّ

متكلم ( أنا – نحنُ )  

  روش ساختن فعل امر حاضر:

فعل امر حاضر از مضارع مخاطب مي سازيم و براي اين كار 4 عمل انجام مي دهيم:
1. حرف (ت) را از سر مضارع مخاطب بر مي داريم
2. در صورت نياز بر سر فعل همره (ا) مي آوريم ( درصورتي به همزه نياز داريم كه بعد از حذف «ت» فعل با سكون شروع شود)
3. به اين همزه( ا) حركت مي دهيم اگر حرف اصلي دوم فعل ضمه «-ُ» داشته باشد به اين همزه نيز ضمه «-ُ» ميدهيم در غير اين صورت كسره مي دهيم.
4. ضمه «-ُ» يا نون را از آخر فعل حذف مي كنيم (غير از صيغه جمع مؤنث) مانند: تذهَبُ –> ذْهبُ –> اذهبُ–> اذْهبُ–> أذهَبْ
تُجلسانِ –> جْلسان –> اجْلسان –> اجْلسانِ –> اجْلسا
تكتُبونَ –> كْتُبونَ –> اكتُبونَ –> اُكْتبونَ –> اُكتُبوا
تذْهبنَ–>ذْهبينَ –> اذْهبينَ –> اذْهبينَ –> اذْهبي
تُعَجّلونَ –> عَجّلونَ به همراه «ا» نيازي نيست –> عجّلوُا  

  وزن :

اغلب كلمات عربي غالباً سه حرف اصلي دارند. براي پيدا كردن وزن هر كلمه در عربي به جاي حروف اصلي آن كلمه به ترتيب (ف) ، (ع) ، (ل) قرار مي دهيم و بقيه حروف را عيناً در وزن مي آمديم و حركت سكون همه حروف را نيز عيناً در وزن مي نويسيم.
كَتَبَ –> فَعَلَ
نكْتُبُ–> يَفْعُلُ اَكْتُبْ –> اُفْعُلْ
نأصر –> فاعل عَلِمَ –> فَعِلَ
يَذْهَبُ –> يَفْعلُ اِجْلِسْ –> افْعِلِ
منصور –> مفعول بَعُدَ –> فَعُلَ
يَجْلِسُ –> يَفْعِلُ اذهَبْ –> افْعل
شَهيد –> فَعيل  

  جمله اسميه : جمله اي است كه غالباً با اسم شروع مي شود و دو ركن دارد.

ا. مبتدا
2. خبر
مبتدا :‌اسمي است كه غالباً در ابتداي جمله مي آيد و درباره آن خبري مي دهيم.
مانند : الطّالبُ در جلمه : الطّالبُ جالسٌ
خبر : كلمه يا كلماتي است كه غالباً بعد از مبتدا مي آيد و معني جمله را كامل مي كند و درباره مبتدا خبر مي دهد.
مانند : جالس در جمله الطّالبُ جالسٌ
مبتدا و خبر هر دو مرفوع هستند (رفع مي گيرند)
علامت رفع غالباً (-ُ يا -ٌ ) است.
مانند :‌الطّالبُ(مبتدا) جالسٌ(خبر)  

  جمله فعليه : جمله اي است كه غالباً با فعل شروع مي شود و دو ركن دارد :

1. فعل
2. فاعل
فاعل : اسمي است كه كار انجام مي دهد. فاعل نيز مانند مبتدا و خبر مرفوع است. (رفع مي گيرد)
مانند : جلس الطّالبُ علي الكرسيّ .
در بعضي از جمله هاي فعليه علاوه بر فعل و فاعل ، مفعول هم وجود دارد.
مفعول كلمه اي است كه كاربر آن واقع مي شود. مفعول منصوب است (نصب مي گيرد) علامت نصب غالباً (-َ يا -ً ) است.
كَتبُ(فعل) الطالبُ(فاعل) رسالةً (مفعول)  

  تقسيم اسم به مفرد و مثني وجمع :

اسم مفرد :‌كتاب ، قَلَم، محفَظة، مَدْرسة
اسم مثني : انِ : كتابانِ ، قلمانِ ، محفظتانِ ، مدرستانِ
اسم مثني : ين : كتابَيْنِ، قلَمينِ ، محفظتينِ ، مدرستينِ
اسم مذكر : ونَ : معلّم –> معلّمونَ ، مؤمن –> مؤمنونَ
اسم مذكر : ين َ : معلّم –> معلّمين َ ، مؤمن–> مؤمنينَ
اسم جمع مؤنث : ات : معلّمة –> معلّمات، مؤمنة –> مؤمنات
اسم جمع مكسر : معلمة –> معلمات ، مؤمنه –> مؤمنات
مكسر : نشانه خاصي ندارد : مانند : كتاب –> كتُبُ ، مدْرسة –> مدارِس  

منبع این بخش از مطالب : شبکه آموزش

پاسخی بگذارید

Please log in using one of these methods to post your comment:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: